Tajna skrytka w Bieszczadach

Ciężko mi było wyczłapać się z łóżka, lecz druga podróżniczka (ciocia Maja) pomogła mi wstać. Gdy ledwo co doszedłem do stołówki, zacząłem wielce namyślać się co by ściągnąć z tego stołu. Po wybranych i zjedzonych płatkach postanowiliśmy że takiej pogody nie wolno zmarnować. Ustaliliśmy, że wejdziemy na Połoninę Caryńską.

Wyruszyliśmy autobusem o godzinie 11:00. Po dłuższej jeździe zaczęły się mocne zakręty.

Gdy dojechaliśmy na miejsce zboczyliśmy lekko z trasy, lecz szybko wróciliśmy na nasz szlak.

Wejście zajęło nam ok. 2 godzin przy czym mieliśmy dwa postoje.

Gdy weszliśmy na szczyt, widok był przepiękny ze wszystkich stron.

Schodząc mieliśmy jeszcze jeden postój w miejscu zaproponowanym przeze mnie.

Przez przypadek przesuwając jeden z kamyków zauważyłem kesza byłem tak uradowany i dumny z siebie ze razem z ciocią postanowiliśmy znaleźć go na mapie "Geocaching" i nie uwierzycie, ale nie było go tam. Niestety nie mamy zdjęć, bo za bardzo ułatwilibyśmy wam jego znalezienie.

W drodze powrotnej pozdrawiałem razem z ciocią wszystkich, których mijaliśmy. 



Zejście było już w miarę proste.

Mogę wam jeszcze zdradzić że dwa razy uciekłem cioci i raz udało mi się ją wystraszyć wyskakując zza korzenia drzewa.



No i to byłoby tyle z naszej wspaniałej podróży. Jeżeli doczytaliscie do końca, to nie zapomnijcie zostawić pozytywny komentarz oraz, jeżeli byście chcieli, abym jeszcze napisał jednego pozytywnego posta. Cześć :)